• چهارشنبه ۸ آذر ماه، ۱۳۹۶ - ۰۹:۴۲
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 969-394-5
  • خبرنگار : 58002
  • منبع خبر : خبرگزاری ایسنا منطقه البرز

گفت‌وگوی اختصاصی ایسنا با نقاش هنرمند؛

نقاشی هنر یتیمی است / رئال ریشه و مادر تمامی سبک‌های نقاشی است

چهره آرامی دارد و شمرده شمرده حرف می‌زند. بعد سال‌ها سکوت برای اولین بار به مصاحبه خبری رضایت داده و می‌گوید دیگر وقتش رسیده حرف‌های دلم را به گوش مردم برسانم. علی اسلامیه هنرمندی است که 23 سال از زندگی 35 ساله‌اش را صرف نقاشی کرده و علی‌رغم این‌که هنرجویان زیادی دارد، هنوز خود را قطره ناچیزی از دریای هنر می‌داند و می‌گوید تا پایان عمر یک شاگرد باقی می‌ماند . برای گفت‌وگوی صمیمی این هنرمند با ایسنا به گالری‌اش دعوت شده‌ام تا شاید بتوانم بخشی از دنیای این هنرمند را با علاقه‌مندان رشته نقاشی به اشتراک بگذارم. 

-    چطور شد به هنر نقاشی علاقه‌مند شدید؟
می توانم بگویم هنر در خانواده ما موروثی است. پدر بزرگم خطاط خوبی بود و من هم قبل از این‌که وارد این رشته شوم به طور حرفه‌ای معرق کار می‌کردم . یک روز منزل یکی از اقوام مهمانی دعوت بودیم  و من‌که مشغول کنجکاوی بودم، چشمم به دریای نیمه تمامی خورد که صاحب خانه داشت روی بوم نقاشی تکمیلش می‌کرد و از آنجا عشق این هنر در دل من خانه کرد.

-    نقاشی را چه سالی و چطور شروع کردید؟
هنر نقاشی را از سال 76 به شکل استاد شاگردی نزد استاد محمود غلامی آغاز کردم و بعد از 15 سال تمرین و تمرین مستقل شده و تدریس در این رشته را آغاز کردم و علی رغم این‌که د رحال حاضر شاگردان زیادی دارم،  دست از تمرین و یادگیری برنداشته و مدام به دنبال ارتقای دانش و توانایی خود برای بهتر شدن هستم.

-    از جذابیت‌های هنر نقاشی بگویید
نقاشی زبان راسخ است چون انسان قبل از این‌که قادر به تکلم شود، از طریق تصاویر و نقاشی مفاهیم مد نظر خود را به هم نوعش منتقل و با دیگران ارتباط برقرار می‌کرده است . فردی که وارد دنیای نقاشی می‌شود به نوعی دریچه های عرفان نیز مقابل چشمانش باز می‌شود چون دائما با آفریده های خدا سروکار دارد و می‌خواهد تصویری از آنها را روی بوم به یادگار بگذارد و در این حین به این پی می برد که در مقابل خداوندی که به سادگی زیباترین موجودات را خلق کرده ، بسیار کوچک و ناتوان است.

تفاوت سبک رئال با سایر سبک‌های نقاشی در چیست ؟
بدون اغراق باید بگویم رئال مادر دیگر سبک‌های تقاشی است و بدون آن  سایر سبک‌ها مفهوم و معنای دقیقی ندارند. رئال سخت‌ترین سبک نقاشی است و کسی که در این سبک  موفق باشد و حرفی برای‌گفتن داشته باشد، از پس سایر سبک‌ها هم بر می‌آید. در این سبک هنرمند نیازی به توضیح در خصوص اثری‌که خلق کرده ندارد چون همان چیزی را روی بوم آورده‌ که خداوند در جهان خلق کرده است. به زبانی ساده باید بگویم سبک رئال هرگز نمیرد و از تا پایان بشریت طرفداران خاص خود را خواهد داشت. البته این به آن معنا نیست که سایر رشته‌ها اهمیت و جذابیت کمی دارند چون این سبک‌ها نیز حس و حال خودشان را دارند ولی باید پذیرفت ریشه سبک رئال به عنوان الفبای نقاشی هرگز خشک نمی‌شود.

-    با این اوصاف چرا امروز سبک‌های مدرن و پست مدرن در مرکز توجه بیشتری قرار دارند؟
شاید درست باشد بگوییم هنرمندان این سبک‌ها بیشتر در مرکز توجه هستند. واقعیت این است هنرمندان سبک‌های جدید بیش از ما که "سنتی‌ ها" معروف هستیم در اجتماع حضور دارند و با برگزاری نمایشگاه‌ها و یا شرکت در رویدادهای اجتماعی خود و هنرشان را معرفی می‌کنند. اغلب هنرمندان سبک رئال برای این‌که بتوانند آتشفشان هنرشان را روشن‌کنند سال‌ها پشت بوم نقاشی می نشینند و کمتر به حضور در نمایشگاه‌ها و رویدادهای جمعی علاقه نشان می‌دهند و همین باعث شده کمتر از هنرمندان سایر رشته‌ها شناخته شوند.
 
-    از سختی‌های  دوران یادگیری نقاشی بگویید
15 سال به شیوه کمال الملکی شاگردی کرده ام و در طول این سال‌ها ناچار شدم برای اینکه بتوانم وقت بیشتری با استادم بگذرانم به صورت شبانه ادامه تحصیل بدهم. شاید باور نکنید ولی از بس ساعت های طولانی قلم مو در دست گرفته ام انگشتانم حالت طبیعی خود را از دست داده اند. در دوران ما هیچ چیز ساده به دست نمی آمد و مثل حالا نبود که بتوان به راحتی و حتی از طریق فضاهای مجازی تکنیک و اصول اولیه نقاشی را فراگرفت.
-کدام روش آموزش نقاشی را توصیه می‌کنید؟ 

درست است که با روش‌های جدید  از طریق سی دی، کتاب، فیس بوک و سایر فضاهای مجازی هم می‌شود نقاشی را فراگرفت ولی آموزش استاد چیز دیگری است. چون وقتی در کنار استاد هنری را آموزشی می بینی در کنار تکنیک درس زندگی و انسانیت را  هم می‌آموزی و به بیان ساده‌تر می‌توان گفت در روش‌های جدید تنها دست استاد می‌شود ولی روح فرد صیقل نمی‌خورد و بعید می‌رسد هنرمند بتواند به درجه عاشقی برسد.

-    حد نهایت هنر نقاشی را در چه می‌بینید؟
به نظر من هیچ هنری حد نهایت ندارد و اگر هنرمندی  دم از" من بودن " بزند باید بداند دوران زوال هنرش فرا رسیده است. به خصوص نقاشی‌که حتی چیره‌ترین نقاشان نیز از کشیدن آفریده های خدا به همان شکلی‌که هستند عاجزند و تنها می‌توانند سایه آنچه پروردگار به بهترین شکل خلق کرده را روی بوم بیاورند.

-    دغدغه معاش تا چه حد ذهن علی اسلامیه را درگیر کرده است؟
از این بخش زندگی‌گریزی نیست و باید قبول کرد دغدغه معاش ذهن بسیاری از هنرمندان را درگیر می‌کند. بدون شک اگر مثل‌کشورهای توسعه یافته ساز وکار مناسبی برای حمایت از هنرمندان وجود داشت، امروز افرادی مثل استاد من ناچار نبودند بعد از 35 سال کار هنری گالری خود را جمع کنند و به کار صنعتی مشغول شوند. متاسفانه در این رشته نیز مثل دیگر رشته‌های هنری دلالان وکسانی که به دنبال شوی تبلیغاتی هستند بهترین درآمد را دارند و هنرمندان واقعی باید تمام سال با دغدغه آینده به آموزش هنرجویان وخلق اثر بپردازند که این کار از بازدهی آنها کم می‌کند. بدون شک اگر ذهن هنرمند درگیر اجاره خانه و خرج خوراک و ... باشد  وقت کمتری دارد تا درخت هنرش را بارور و همین به ریشه هنر مملکت آسیب می‌رساند. 

-    نحوه حمایت مسئولان از هنرمندان نقاش را چطور ارزیابی می‌کنید؟
نقاشی در ایران هنر یتیمی است چون علی رغم زحمتی‌که دارد، نگاه چندانی معطوفش نیست و هنرمندان این رشته اغلب نادیده‌گرفته می‌شوند. هنرمندان این رشته تقریبا جزء آخرین هنرمندانی بودند که تحت پوشش بیمه تامین اجتماعی قرار گرفتند و از همین جا  می‌توان جایگاه این رشته را در میان مسئولان درک کرد. در حال حاضر نقاشان زیادی در کشور فعالیت دارند که به دلیل اینکه حمایت نمی‌شوند نمی‌توانند نمایشگاه برگزار کنند و آثارشان را به علاقه مندان معرفی کنند. بدیهی است هرچقدر هنرمند نمایشگاه کمتری برگزارکند،  فرصت فروش آثارش کمتر شده و کسب درآمد برایش سخت تر می‌شود. نقاشان اغلب با اجتماع میانه چندانی ندارند به همین دلیل مسئولان باید شرایط حضور آنها را در فضاهای مختلف فرهنگی و هنری فراهم کنند تا از این طریق فضای کلی برای معرفی این افراد فراهم شود. در کشورهای دیگر یک هنرمند دو سه نمایشگاه در سال برگزار می‌کند و با فروش تعدادی از آثارش بدون دغدغه می‌تواند مابقی سال را به خلق آثار هنری بپردازند ولی در کشور ما اغلب نمایشگاه‌های نقاشی فروش چندانی ندارند و به دلیل حمایت محدود مردم و مسئولان ، خروجی مالی مناسبی در پی ندارند.

-    دلیل عدم رغب عموم مردم  نسبت به خرید تابلوهای نقاشی را در چه می بینید؟
باید پذیرفت جمله "هنر نزد ایرانیان است و بس "دیگر به شعاری تبدیل شده و دیگر باور پذیر نیست. امروزه اغلب مردم حاضرند مبالغ هنگفتی برای خرید لوازم لوکس و غیر مصرفی منزل هزینه کنند ولی برای کار هنری ارزش چندانی قائل نیستند و کمتر برای خرید تابلوی نقاشی پول می‌دهند. بدون شک در این فرایند هم سیستم فرهنگی و هم آموزشی ما مقصر است چون از کودکی ارزش کارهای هنری در وجود ما نهادینه نشده و اغلب فکر میکنیم خرید تابلوی نقاشی پول اضافه خرج کردن است. البته شرایط نامساعد اقتصادی و درگیری مردم برای تامین معاش و گذران زندگی عادی نیز در این روند بی تاثیر نبوده است.

چه احساسی نسبت به نقاشی‌هایتان دارید؟
هر کدام از آثارم را مثل بچه هایم می‌دانم و دوست دارم ولی این دوست داشتن باعث نمی‌شود برخلاف برخی قادر به فروششان نباشم بلکه فکر می‌کنم نقاشی‌هایم فرزندان خلفی هستند که باید به موقع تحویل جامعه داده شوند.

-    در یادگیری نقاشی استعداد مهمتر است یا علاقه ؟
بدون شک این دو مکمل هم هستند ولی این طور نیست که فردی که استعداد قابل توجهی در این رشته  ندارد نمی‌تواند نقاش قابلی شود . به عنوان مثال فردی که استعداد خوبی دارد می‌تواند با 10 بار تمرین به خطوط مورد نظر برسد ولی کسی که علاقه دارد شاید با 20 بار تمرین بتواند به هدفش برسد. در نهایت هر دوی این افراد در یک مسیر قرار دارند و به آنچه باید می‌رسند. اما از این هم نباید گذشت که کسی که استعداد ندارد و علاقه ای هم نشان نمی‌دهد و فقط دوست دارد نقاش شود و تمرین و تکرار نمی کند بدون شک به جایی نمی رسد و بهتر است از همان اول هزینه نکند و وقت خودش و استاد را تلف نکند چون هیچ چیز بدون زحمت و به آسانی به دست نمی آید.

-    به اصلاح فوت کوزه گری اعتقاد دارید؟
به هیچ عنوان . برخی اساتید فکرمی‌کنند با نگه داشتن فوت کوزه گری و یاد ندادن آن به هنرجویانشان می توانند خود و هنرشان را ماندگار کنند ولی این اصلا صحت ندارد و برعکس عمل می‌کند. هنرجویان در حقیقت شخصیت و کارنامه اساتید خود هستند . به نظر من استادی که نتواند شاگردی بهتر از خودش را تربیت کند کار خاصی انجام نداده و قطعا ماندگار نخواهد شد. من در طول سال‌ها تدریسم هرچه در توان داشتم در اختیار شاگردانم قرار داده ام و سعی می‌کنم نقاشانی بهتر از خودم را پرورش دهم.

-    انتهای هدفتان در این رشته چیست؟
این که روزی برسد که به واسطه هنرم بتوانم صدایم را به تمام جهان برسانم و دستاوردهای معنوی ام را با دیگران قسمت کنم.

-    چه توصیه ای به علاقه مندان به نقاشی دارید؟
کسانی که می خواهند نقاشی را شروع کنند باید در انتخاب استاد دقت کافی داشته باشند چون اگر ابتدای راه را اشتباه قدم بردارند تا اخر مسیرگام های درستی نخواهند داشت و پول و زمان زیادی از دست می‌دهند. علاقه مندان به نقاشی باید قبل از انتخاب استاد تحقیقات لازم را انجام دهند تا بتوانند فردی که در بارور کردن درخت علاقه آنها میتواند موثر باشد را پیدا کنند.
گفت وگو : المیرا اگیر – ایسنا البرز  


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: